บทที่ 404

ค่ำคืนอันหนาวเย็นและเงียบสงบ มีเพียงแสงเทียนเท่านั้นที่ส่องสว่าง

ซูเมิ่งเยียนโน้มตัวอยู่ในอ้อมแขนของมู่เสี่ยวเงียบๆ และนางก็ได้ยินเสียงหัวใจอันทรงพลังของเขาเต้นซ้ำแล้วซ้ำอีกดังก้องในหูของนาง

“เจ้า...เจ้ากลับมาอีกทำไม?” นางพูดช้าๆ เสียงอู้อี้เพราะถูกกักขังอยู่ในอ้อมแขนของเขา

“…” มู่เสี่ยวจับมือนางไว้...